نظر او تحلیل

ناکامی استراتژی جنگی ترامپ در افغانستان

حبیبی سمنگانی

هرگاه رییس جمهور دونالد ترامپ پس از ماه ها بررسی و بازنگری، استراتژی (جنگی) خود را در قبال افغانستان به تاریخ ۲۲ اگست ۲۰۱۷م اعلام کرد، استقبال گرم و خوشحالی بی حد سران و مقامات رژیم کابل نشان می داد که گویا امید تازه ای برای نجات از گودال هلاکت در افغانستان یافته اند، آن ها برای جهانیان و مردم افغانستان چنان وانمود ساختند گویا همین پالیسی و خط مشی بود که از سال ها انتظار داشتند.

ع و غ با همه دار و دستهء شان حیران بودند که چگونه می توانند از دونالد ترامپ در بابت این استراتژی تازهء جنگی ابراز سپاسگذاری بکنند. زیرا تنها کف زدن در مجالس و گردهمایی های دولتی را بسنده نمی دانستند و گویا آماده بودند متاع جان را نثار ترامپ بکنند.

مشخصات استراتژی جدید ترامپ در قبال افغانستان این بود که (۱) نظامیان امریکا از افغانستان خارج نخواهند شد بلکه عساکر اضافی به افغانستان فرستاده خواهد شد (در حالی که ترامپ در تمام کمپاین های انتخاباتی اش از مردم امریکا به این تعهد رای گرفته بود که نظامیان امریکا را از جنگ بی فایدهء افغانستان بیرون می کند و اجازه نمی دهد پول مالیه دهندگان امریکا در افغانستان هدر گردد) .

(۲) امریکا به حمایتش از نیروهای امنیتی رژیم در میدان جنگ با طالبان ادامه خواهد داد.

(۳) پاکستان تعهدش به مدنیت، نظم و صلح را نشان دهد.

(۴) آمریکا خواهان نقش‌آفرینی بیشتر هند در کمک به آوردن امنیت در افغانستان و گسترش همکاری‌های اقتصادی شد، آمریکا و هند برای اهداف مشترک خود برای رسیدن به صلح و امنیت در جنوب آسیا و منطقهء بزرگتر هند و اقیانوس آرام متعهد خواهند بود.

اگر بررسی بکنیم، واقعیت اینست که استراتژی ترامپ با پالیسی بارک اوباما در قبال افغانستان تفاوتی نداشت.

ترامپ تا هنوز حدود چهار عساکر اضافی به افغانستان فرستاده است و ممکن همین تعداد نظامیان دیگری را هم در ماه های آینده بفرستد، در حالی که اوباما (با وصف اینکه از اول عقیده داشت که در جنگ افغانستان برنده نمی شود) شمار نیروهای امریکا در افغاستان را از ۷۰ هزار به یکصد هزار بالا برده بود.

ترامپ اگر وعده داد که از نیروهای افغان حمایت می کند، اوباما نیز هدف از بالا بردن شمار نیروهای امریکایی در افغانستان را «تحریم طالبان و تقویت نهاد های امنیتی افغان» عنوان داده بود.

بسیاری ها می گویند استراتژی ترامپ نشان دهندهء قاطعیت و جدیت ترامپ در جنگ علیه طالبان و یا به اصطلاح «تروریزم» است، در حالی که هرگاه جنرال ستینلی میک کریستل (در سال ۲۰۰۹م) از سوی اوباما به عنوان فرمانده جدید نیروهای امریکایی در افغانستان مقرر شده بود همین مردم بودند که می گفتند : با تقرر جنرال ستينلی قرار است تغييرات بنيادي در راهبردها در منطقه به ميان بيايد. اگر ترامپ پاکستان را هشدار داده و تهدید کرده است، این اوباما بود کمک های نظامی امریکا را برای پاکستان قطع کرد، سیاست کنونی امریکا در قبال پاکستان در حقیقت ادامهء پالیسی اوباما است نه ابتکار ترامپ.

اما اوباما در سال های اخیر ریاست جمهوری اش درک کرده بود که امریکا به هیچ صورت نمی تواند از راه نظامی در افغانستان پیروز شود، وی به همین اساس استراتژی اش را تغییر داد و بخش اعظم نیروهای خود را از افغانستان خارج کرد.

شمار نظامیان امریکایی در افغانستان تا پایان سال ۲۰۱۴م به ۸۴۰۰ عسکر کاهش یافت و نیز از آغاز سال ۲۰۱۵م، مسئولیت ماموریت جنگی در افغانستان رسما ارگان های امنیتی رژیم محول گردید (در حالی که هنوز هم همه مصارف مالی، اکمالات نظامی، تربیهء جنگی و پشتیبانی هوایی عساکر رژیم به دوش امریکایی ها بود، گویا امریکایی ها نیروهای رژیم را تنها در رویاروی های زمینی همراهی نمی کردند و دیگر همه واقعیت ها کماکان در جای خود بود).

اوباما بالاخره در روزهای پایانی ریاست جمهوری اش (به تاریخ ۶ دسمبر۲۰۱۶م) در جریان سخنرانی در پایگاه نیروهای هوای مک دیل ( ایالت فلوریدا ) رسما شکست خود را پذیرفت و اعتراف نمود : امریکا نتوانست طالبان را شکست بدهد.

از همین جا بود که عده ای مردم نقش و عملکرد اوباما را در قبال افغانستان زیر سوال بردند و چنان وانمود ساختند گویا اوباما اصلا جنگ افغانستان را نادیده گرفت و اهمیتی به آن نداد. آن ها تلاش های اوباما در برابر طالبان و مردم افغانستان را فراموش کردند و چنان جلوه دادند گویا پالیسی اخیر اوباما که مبنی بر فرار از جنگ بود وضعیت افغانستان را چنین دشوار ساخت و امریکا و رژیم کابل سلطهء خود را از دست دادند.

در حالی که این اوباما بود که بازار عملیات های شب هنگام را در سراسر افغانستان گرم ساخت و بزرگ ترین تلفات را در رویاروی ها با طالبان متقبل شد. انتخاب ترامپ به حیث رییس جمهور امریکا در آغاز اگر چه برای این مردم امید بخش نبود، زیرا وی در کمپاین های خود لاف از کناره جویی از جنگ افغانستان می زد. اما اعلان استراتژی جدید وی گویا آرزوهای ایشان را دوباره زنده ساخت.

سرچینه: محصلین