نظر او تحلیل

گرامی داشت استرداد استقلال، یا تقدیر از موجودیت اشغال؟

نویسنده: محمد نعیم حماد

از چنین آزادی رنگ و بوی بردگی می آید.
کدام آزادی؟
آیا آزادی همین است، که در موجودیت اشغال گران آن را تجلیل می کنیم؟
آیا این ملت مظلوم حق استقلالیت کامل را ندرد؟
آیا آزاد زیستن حق هر جنبنده نیست؟
آیا در چنین وضعیت استعماری که عقل و فکر را تسخیر کرده، بهتر است جشن آزادی را بر پا کنیم؟
آیا آزادی تنها منحصر به قدرت مندان توپ و طیاره است؟
استقلال یعنی آزادی، ناوابستگی درامور، آزادی تمامیت ارضی دولتها از هرنوع سلطه خارجی در ادارهء امور کشور، آزادی مسلمان در پرتو قانون الهیﷻ و آزادی یعنی صدای حق را بلند کردن.
ای! آزادی که عشق و حوریت ترا تا به حال به طور کامل نشناختن، داد از آزادی مگر در آغوش آمریکا دست و پا می زنند، منظر آزادی تان به ده ها پایگاه های آمریکا سگ صفت نمی خورد؟
استقلال و آزادی را آزادگان بر پا می کنند، نه بردگان مال و مستی (عاشقان دالر).
استقلال و آزادی را مردان راه خداﷻ(مجاهدین)
از دشمنان اسلام و اشغال گران دین و طن با جان نثاری و قربانی های بی شمار واپس می گیرند.
چه رسد به آنان که زنده گی را در زیر چتر اشغال
به سر می برند، و لاف وگزاف از استقلال می زنند.
هم وطن نان عزیزم چرا منظر پاک آزادی را قبیح جلوه می دهیم؟ در موجودیت اشغال گران خونخوار تجلیل از روز گرامی داشت آزادی توهین به آزادی کامل است.
آزاد زیستن تنها حق مسلم انسان نیست، بلکه هر موجود زنده حق دارد که آزاد بماند و زنده گی کند.
وای بر حال آنانکه پرچم سه رنگ را برداشته و در شهر و بازار هایو هو و فریاد از استقلال تحت استعمار پنجاودو کشور می زنند.
آزادی کامل ما را این آمریکا غدار سلب کرده، و با شعار های میان خالی (کمک و همکاری) به چشم مردم مظلوم و بی گناه ما زهر استعمار و اشغال را می پاشاند.
استقلال و آزادی کامل با زنده باد و مرده باد قایم نمی شود، بلکه مبارزه مسلحانه(جهاد علیه اشغال) میتواند، که تار و پود اشغال و بربریت را ریشه کن کند، ویک نظام اسلامی پابرجا بماند.
به امید افغانستان خود کفا، مستقل و دور از هر نوع تهاجم کفار و هم پیمانان او.
نویسنده: محمد نعیم حمادگرامی داشت استرداد استقلال، یا تقدیر از موجودیت اشغال؟

از چنین آزادی رنگ و بوی بردگی می آید.
کدام آزادی؟
آیا آزادی همین است، که در موجودیت اشغال گران آن را تجلیل می کنیم؟
آیا این ملت مظلوم حق استقلالیت کامل را ندرد؟
آیا آزاد زیستن حق هر جنبنده نیست؟
آیا در چنین وضعیت استعماری که عقل و فکر را تسخیر کرده، بهتر است جشن آزادی را بر پا کنیم؟
آیا آزادی تنها منحصر به قدرت مندان توپ و طیاره است؟
استقلال یعنی آزادی، ناوابستگی درامور، آزادی تمامیت ارضی دولتها از هرنوع سلطه خارجی در ادارهء امور کشور، آزادی مسلمان در پرتو قانون الهیﷻ و آزادی یعنی صدای حق را بلند کردن.
ای! آزادی که عشق و حوریت ترا تا به حال به طور کامل نشناختن، داد از آزادی مگر در آغوش آمریکا دست و پا می زنند، منظر آزادی تان به ده ها پایگاه های آمریکا سگ صفت نمی خورد؟
استقلال و آزادی را آزادگان بر پا می کنند، نه بردگان مال و مستی (عاشقان دالر).
استقلال و آزادی را مردان راه خداﷻ(مجاهدین)
از دشمنان اسلام و اشغال گران دین و طن با جان نثاری و قربانی های بی شمار واپس می گیرند.
چه رسد به آنان که زنده گی را در زیر چتر اشغال
به سر می برند، و لاف وگزاف از استقلال می زنند.
هم وطن نان عزیزم چرا منظر پاک آزادی را قبیح جلوه می دهیم؟ در موجودیت اشغال گران خونخوار تجلیل از روز گرامی داشت آزادی توهین به آزادی کامل است.
آزاد زیستن تنها حق مسلم انسان نیست، بلکه هر موجود زنده حق دارد که آزاد بماند و زنده گی کند.
وای بر حال آنانکه پرچم سه رنگ را برداشته و در شهر و بازار هایو هو و فریاد از استقلال تحت استعمار پنجاودو کشور می زنند.
آزادی کامل ما را این آمریکا غدار سلب کرده، و با شعار های میان خالی (کمک و همکاری) به چشم مردم مظلوم و بی گناه ما زهر استعمار و اشغال را می پاشاند.
استقلال و آزادی کامل با زنده باد و مرده باد قایم نمی شود، بلکه مبارزه مسلحانه(جهاد علیه اشغال) میتواند، که تار و پود اشغال و بربریت را ریشه کن کند، ویک نظام اسلامی پابرجا بماند.
به امید افغانستان خود کفا، مستقل و دور از هر نوع تهاجم کفار و هم پیمانان او.

سرچینه: کابل ټکی کام